Zmniejszony płacz, zwiększona regulacja fizjologiczna, ułatwienie karmienia piersią, lepsze wiązanie.... Lista korzyści, jakie babywearing przynosi Tobie i Twojemu maleństwu, jest długa i - co najważniejsze - poparta prawdziwymi badaniami naukowymi.
Wiele osób może nie zdawać sobie sprawy, że większość badań wykorzystywanych do promowania noszenia dzieci w rzeczywistości wywodzi się z badań nad "kangurowaniem", które jest specyficznym rodzajem noszenia dzieci, które obejmuje poświęcenie czasu na kontakt skóra do skóry z opiekunem.
Czym jest kangurowanie?
Szacuje się, że na całym świecie 4 miliony niemowląt umiera w ciągu pierwszego miesiąca życia, często z powodu wysokiego ryzyka infekcji i niedożywienia związanego z niską masą urodzeniową i wcześniactwem.[1] Często obszary o najwyższym wskaźniku umieralności niemowląt to obszary o najniższym dostępie do opieki szpitalnej - ze względu na lokalizacje wiejskie, trudności ekonomiczne i / lub niewystarczającą liczbę placówek medycznych, aby pomieścić wszystkie zagrożone niemowlęta. Kangurowanie zostało opracowane w Kolumbii w 1978 roku jako skuteczna i tania alternatywa dla standardowej opieki szpitalnej dla wcześniaków i niemowląt o niskiej masie urodzeniowej.[2] Ponieważ kangurowanie nie wymaga niczego więcej niż tkanego lub elastycznego materiału, aby przymocować dziecko do klatki piersiowej opiekuna, jest to praktyczny, tani i skuteczny sposób zapobiegania śmiertelności noworodków w społecznościach wysokiego ryzyka poprzez wykorzystanie ciała osoby dorosłej jako quasi-inkubatora do regulacji delikatnej fizjologii noworodka.
Korzyści z opieki nad kangurem
Chociaż oryginalna interwencja kangurowania wymagała stałego kontaktu skóra do skóry, wyłącznego karmienia piersią i wczesnego wypisu z monitorowaniem kontrolnym - ponieważ połączenie tych zabiegów zapewnia najsilniejszy efekt ochronny przed śmiertelnością - większość konwencjonalnych badań przeprowadzonych w krajach zachodnich używa terminu kangurowanie, aby odnieść się po prostu do kontaktu skóra do skóry, zwykle trwającego kilka godzin dziennie.[3] Te randomizowane badania kontrolne - złoty standard badań naukowych - pokazują, że kontakt skóra do skóry z wcześniakami lub wrażliwymi niemowlętami poprawia wyniki w zakresie ich fizjologii (np, stabilizuje tętno, oddychanie i temperaturę ciała)[4], zachowanie (np. poprawia cykle snu, zmniejsza płacz),[5] i rozwój społeczno-poznawczy (np. promuje lepszą komunikację i więzi z opiekunami)[6] Chociaż większość prac koncentrowała się na pierwszych tygodniach lub miesiącach po porodzie, efekty kangurowania wydają się być długotrwałe. W jednym z badań obserwowano niemowlęta od urodzenia do 10. roku życia i stwierdzono, że niemowlęta przypisane do interwencji kangurowania po urodzeniu miały większe szanse na poprawę funkcjonowania wykonawczego w wieku 10 lat niż te z grupy kontrolnej[7].
Skąd te efekty?
Biorąc pod uwagę kolejność rozwoju zmysłów po urodzeniu, ma sens, że fizyczny kontakt skóra do skóry jest najbardziej korzystny dla noworodków. Rozwój dotyku poprzedza rozwój układu wzrokowego i słuchowego, więc nadmierna stymulacja wzrokowa i słuchowa zbyt wcześnie może zakłócić rozwój układu sensorycznego.[8] Stymulacja dotykowa - z drugiej strony - pomaga poprawić organizację stanu, dojrzałość fizjologiczną i uwagę noworodków, zwłaszcza u wcześniaków.[9]
Kangurowanie nie jest przeznaczone tylko dla dzieci z grup ryzyka. Śledź blog Tula, aby uzyskać aktualne informacje na temat korzyści płynących z kontaktu skóra do skóry dla wszystkich dzieci oraz wskazówki, jak włączyć kangurowanie do swojej obecnej rutyny noszenia dzieci!
Ten gościnny blog został napisany przez Emily E. Little, M.A.
Emily jest doktorantką w dziedzinie psychologii rozwojowej na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego. Jej praca doktorska bada mechanizmy społeczne leżące u podstaw korzyści płynących z noszenia dzieci, w tym sposób, w jaki zwiększony kontakt fizyczny matki z dzieckiem ułatwia wyższą reaktywność matki. Jej program badawczy szerzej bada komunikację między matką a niemowlęciem za pośrednictwem kultury, a ona zebrała dane na temat wczesnego nauczania w Vanuatu, emocjonalnych przejawów niemowląt w Boliwii i wzorców karmienia piersią w Gwatemali. Specjalizuje się również w antropogenii, czyli badaniu pochodzenia człowieka, poprzez Centrum Badań Akademickich i Szkoleń w Antropogenii UCSD(CARTA), które dodało ewolucyjną perspektywę do jej zainteresowań kulturą, interakcją matka-niemowlę i noszeniem dzieci. Pasjonuje ją wnoszenie pozytywnego wkładu w społeczności, w których pracuje, nie tylko w San Diego - gdzie jest wolontariuszką jako edukatorka noszenia dzieci w ramach szkolenia Babywearing International - ale także w swoich międzynarodowych lokalizacjach, gdzie jest wolontariuszką w lokalnych ośrodkach zdrowia i zbiera pieniądze na usługi zdrowotne dla matek i niemowląt.
1 Lawn JE, Cousens S, Zupan J; Lancet Neonatal Survival Steering Team. 4 miliony zgonów noworodków: kiedy? Gdzie? Dlaczego? Lancet. 2005;365(9462): 891-900
2 Whitelaw, A., & Sleath, K. (1985). MYTH OF THE MARSUPIAL MOTHER: HOME CARE OF VERY LOW BIRTH WEIGHT BABIES IN BOGOTA, COLOMBIA. The Lancet,325(8439), 1206-1208. doi:10.1016/s0140-6736(85)92877-6
[3] Boundy, E. O., Dastjerdi, R., Spiegelman, D., Fawzi, W. W., Missmer, S. A., Lieberman, E., ... Chan, G. J. (2015). Kangaroo Mother Care and Neonatal Outcomes: A Meta-analysis.PEDIATRICS, 137(1), x-16. doi:10.1542/peds.2015-2238
4 Bergman, N. H., Linley, L., & Fawcus, S. (2004). Randomized controlled trial of skin-to-skin contact from birth versus conventional incubator for physiological stabilization in 1200- to 2199-gram newborns. Acta Paediatrica, 93(6), 779-785. doi:10.1111/j.1651-2227.2004.tb03018.x
5 Whitelaw, A., Heisterkamp, G., Sleath, K., Acolet, D., & Richards, M. (1988). Kontakt skóra do skóry u niemowląt z bardzo niską masą urodzeniową i ich matek. Archives of Disease in Childhood, 63(11), 1377-1381. doi:10.1136/adc.63.11.1377
6 Feldman, R., Eidelman, A. I., Sirota, L., & Weller, A. (2002). Comparison of Skin-to-Skin (Kangaroo) and Traditional Care: Parenting Outcomes and Preterm Infant Development. PEDIATRICS, 110(1), 16-26. doi:10.1542/peds.110.1.16
7 Feldman, R., Rosenthal, Z., & Eidelman, A. I. (2014). Maternal-Preterm Skin-to-Skin Contact Enhances Child Physiologic Organization and Cognitive Control Across the First 10 Years of Life. Biological Psychiatry, 75(1), 56-64. doi:10.1016/j.biopsych.2013.08.012
8 Kathleen Philbin, M., Ballweg, D. D., & Gray, L. (1994). Wpływ środowiska dźwiękowego oddziału intensywnej terapii na rozwój habituacji u zdrowych noworodków ptaków. Dev. Psychobiol, 27(1), 11-21. doi:10.1002/dev.420270103
9 FIELD, T. (1995). Terapia masażem niemowląt i dzieci. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 16(2), 105???111. doi:10.1097/00004703-199504000-00008.
The post Kangurowanie: The Research Behind the Benefits of Babywearing appeared first on Baby Tula Blog.